Prinsip Pengajaran Bahasa Kanak-Kanak Tatih - Prinsip 7

Prinsip 7:Guru Bahasa Menggalakkan Pertuturan
Sebaik sahaja kanak-kanak tatih berupaya untuk menghubungkan bunyi dan perkataan, pendidik hendaklah menggalakkan kanak-kanak tatih cuba bercakap. Pendidik boleh melakukan ini dengan tidak bertindakbalas (responding) secara serta merta kepada keperluan yang difahami sebelum kanak-kanak tatih mengucapkan perkataan tersebut. Pendidik juga boleh mengalakkan pertuturan dengan bertanya soalan yang boleh dijawab oleh kanak-kanak tatih dengan sepatah atau dua perkataan. Pendidik cuba jangan mengecewakan kanak-kanak tatih. Walau bagaimana pun pendidik boleh meminta kanak-kanak tatih menyebut perkataan sebelum memberi sesuatu objek kepada kanak-kanak jika kanak-kanak tidak bercakap.

Kadangkala pendidik boleh menggalakkan pertuturan dengan menggunakan peralatan di persekitaran taska seperti alat permainan, boneka, gambar dan objek yang menarik boleh digunakan.

Prinsip Pegajaran Bahasa Kanak-Kanak Tatih - Prinsip 6

Prinsip 6: Guru Bahasa Membetulkan Secara Tidak Langsung
Kanak-kanak tatih terlalu banyak untuk menyerapkan ke dalam mindanya bahasa yang betul dan penggunaan perkataan. Dalam proses pembelajaran bahasa, kebiasaanya berlaku kesilapan kerana kanak-kanak membuat tanggapan yang semua perkara itu sama. Pendidik hendaklah mengulang semula idea kanak-kanak dan membetulkan pengucapannya bukan terus mengatakan kesalahan perkataan atau ungkapannya. Kanak-kanak tatih cepat membetulkannya sendiri tanpa merasa kecewa. Menurut kajian Brazelton (1974) mendapati terlalu memberi penekanan secara berterusan membetulkan sebutan pertuturan menjadi salah satu punca kelewatan berbahasa.

Prinsip Pegajaran Bahasa Kanak-Kanak Tatih - Prinsip 5

Prinsip 5:Guru Bahasa Menghubungkan Perkataan Dengan Tindakan Dan Pengalaman
Kanak-kanak tatih mempelajari perbendaharaan kata menerusi sesuatu perkaitan hubungan. Umpamanya gerak tubuh, menunjukkan sesuatu dan menggunakan sesuatu isyarat tanpa berbahasa. Kesemuanya ini dapat membantu perkembangan bahasa. Guru bahasa pula menggunakan perkataan untuk menerangkan sesuatu perkara dan setiap perkataan yang digunakan mengandungi makna.

Apabila pendidik menyatakan tindakannya dan aktiviti kanak-kanak tatih, perkaitan hubungan membantu kanak-kanak tatih mengenalpasti makna atau maksudnya. Pendidik hendaklah menyediakan sesuatu yang menarik seperti berbagai objek, gambar dan pengalaman di persekitaran kanak-kanak tatih yang dapat mendorong komunikasi.

Pegajaran Bahasa Kanak-Kanak Tatih - Prinsip 4

Prinsip 4: Guru Bahasa Memperkembangkan
Salah satu strategi yang berkesan mengajar bahasa kanak-kanak tatih adalah mengembangkan pada pengucapan (utterances) asal, menambah perbendaharaan kata (vocabulary) dan idea. Memperkembangkan (expensions) dengan memasukkan perkataan yang tertinggal atau memberikan perkataan yang lebih tepat dan mengembangkan idea yang telah dimulakan oleh kanak-kanak. Perkembangan ini adalah penting untuk perkembangan kognitif dan bahasa kanak-kanak.

Pegajaran Bahasa Kanak-Kanak Tatih - Prinsip 3

Prinsip 3: Guru Bahasa Menggunakan Bahasa Mudah
Orang dewasa mempermudahkan pertuturannya hanya lebih komplek daripada tahap kanak-kanak. Contohnya apabila kanak-kanak bercakap dua perkataan dalam satu ayat, orang dewasa menggunakan tiga atau empat perkataan. Penggunaan ayat yang panjang dan komplek dikurangkan tetapi jangan tidak digunakan langsung. Kadangkala terdapat penggunaan ayat komplek membantu pembinaan struktur tatabahasa.

Prinsip Pengajaran Bahasa Kanak-Kanak Tatih - Prinsip 2

Prinsip 2: Guru Bahasa Sebagai Model
Kanak-kanak tatih bergantung kepada pertuturan orang dewasa sebagai contoh perbendaharaan kata (vocabulary). Menerusi pertuturan orang dewasa kanak-kanak tatih memerlukan bantuan orang dewasa untuk mendapatkan sari pati (extracting) kefahamannya tentang penggunaan penggunaan bahasa dengan betul. Kanak-kanak tatih mengharapkan orang dewasa selalu bercakap dengan jelas dan nyata, pengucapan (enunciating) yang lebih jelas daripada pertuturan biasa orang dewasa dan memberi penekanan terhadap kata kunci (key words). Semua itu dilakukan dalam bentuk peneguhan positif (positive reinforcement) bukan pembetulan secara negatif.

Sebagai model bukan sahaja untuk pertuturan mekanis tetapi juga perbualan secara logistik untuk membuatkannya jelas apabila bercakap kepada seseorang kanak-kanak tatih, menunggu pada tindakbalas kanak-kanak tatih sebelum bertutur lebih jauh lagi.

Prinsip Pegajaran Bahasa Kanak-Kanak Tatih - Prinsip 1

Prinsip 1: Guru Bahasa Bertindakbalas
Jika kanak-kanak tatih ingin meneruskan perkembangan bahasanya, kanak-kanak itu sendiri perlu mengerti bahawa usahanya bertutur adalah penting. Jika pertuturannya tidak mendapat perhatian dan layanan orang dewasa, kanak-kanak tatih segera mempelajari bahawa bahasa itu tidak bernilai atau tidak diperlukan. Biarpun perkataan pertama yang dituturkan oleh kanak-kanak tatih tidak difahami, orang dewasa boleh menggunakan kontek dan bahasa isyarat (non-verbal cue) sebagai usaha untuk memahami dan bertindakbalas.